Pink Girl Notes

Γιατί τα κορίτσια ντύνονται σαν αγόρια όταν έχουν κάτι σοβαρό να πουν;

Oct. 21, 2015


Πριν λίγες μέρες η Cara Delevigne ανέλαβε έναν ρόλο άλλον από τους συνηθισμένους της. Ανέβηκε στο stage του συνεδρίου Women in the World για να πει στις γυναίκες πως αν αισθάνονται κατάθλιψη δεν είναι οι μόνες, πως πρέπει να μάθουν να ακούν τον εαυτό τους, και πως πρέπει να βοηθάμε η μια την άλλη.
Είπε πράγματα σημαντικά, μίλησε για το δικό της φλερτ με την κατάθλιψη, την χαμηλή της αυτοεκτίμηση(!) και πώς τελικά ξεπέρασε τους δαίμονές της και βρήκε πάλι τα πατήματά της χάρη στην στήριξη και τις συμβουλές μιας άλλης γυναίκας. Που στην περίπτωσή της απλά τυχαίνει να είναι η Kate Moss. Και πραγματικά αξίζει να δείτε αυτό το βίντεο.
Κάτι, όμως, που μου έκανε εντύπωση ήταν πως για να αναλάβει τον ρόλο αυτό, ένα κορίτσι 23 ετών φόρεσε ανδρικό κοστούμι και έπιασε τα μαλλιά της σε έναν σφιχτό κότσο. Συμβολικά μου φάνηκε ότι έμοιαζε ή ήθελε -συνειδητά ή ασυνείδητα- να μοιάζει περισσότερο με άνδρα. Να έχει η εμφάνιση της κάτι το αρρενωπό, το στιβαρό. Φρόντισε μάλιστα από την αρχή της συνέντευξης να απαλλαγεί κι από τα ψηλοτάκουνά της. Δεδομένης της αμφισεξουαλικότητάς της δεν θα είχα σταθεί περισσότερο σε τίποτα από αυτά. Όμως το συγκεκριμένο κορίτσι, σκέφτομαι, το έχω δει να φοράει τουαλέτες και δαντέλα και παγιέτες στις επίσημες εμφανίσεις της. Άρα δεν πρόκειται για μια περίπτωση Shiloh Pitt, που αν και μόλις 9 ετών ξέρει ότι νιώθει πιο άνετα με αγορίστικα ρούχα και καλά κάνει και τα φοράει.
Και μετά μου έρχεται και η εικόνα της Charlize Theron να συμμετέχει σε πάνελ του Bill Clinton Global Initiative λίγες ημέρες πριν προτρέποντας τη γενιά μας να είναι αυτή που θα βάλει τέλος στο AIDS. Eπίσης ντυμένη με κοστούμι. Λες και  είχαν ντυθεί ειδικά για τον ρόλο. Και ο ρόλος ήταν αυτός ενός ανθρώπου που είχε να πει κάτι σημαντικό, που ήθελε να τον πάρουν στα σοβαρά. Όπως κάνει κατά κανόνα και μια γυναίκα σε μια διευθυντική θέση. Αν δηλαδή πήγαινε η Cara με το t-shirt και τα starάκια της θα ήταν λιγότερο influential αυτά που είχε να πει;
Τα μηνύματα που πέρασαν και οι δύο γυναίκες ήταν αναμφισβήτητα ισχυρά. Τι συμβαίνει όμως με τα σιωπηλά μηνύματα;
Αυτό που θέλω μάλλον να πω είναι πως είναι σπουδαίο να μιλάμε για τις γυναίκες, να φέρνουμε στην επιφάνεια θέματα που μας απασχολούν, να δίνουμε μάχες γι’ αυτά και να θέλουμε ο κόσμος (τα αφεντικά, οι συνάδελφοι, η κοινωνία, οι ίδιοι οι άνδρες) να μας πάρει εξίσου σοβαρά με το άλλο φύλο. Αλλά γιατί πρέπει να μπούμε στα παπούτσια τους, ή μάλλον στα ρούχα τους, για να το πετύχουμε; Γιατί πρέπει να χρησιμοποιήσουμε τα όπλα και τους κώδικες τους; Μου ‘χτύπησε’ κάπως αντιφατικό, κάπως υποκριτικό. Και η αλλαγή νομίζω δεν γίνεται επειδή το λέμε -έστω και με πάθος- αλλά επειδή πρώτα απ’όλα είμαστε αυτή η αλλαγή. Απλά είμαστε.
Δεν ξέρω… Ίσως διαβάζω πολλά σε ένα τυχαίο γεγονός. Που έτυχε να επαναλαμβάνεται. Εσείς τι λέτε;

 

À bientôt!

Something extra:  Το μακιγιάζ πάντως της Cara εκείνη την ημέρα, διά χειρός Fred Letailleur για τον YSL, ήταν δροσερά κοριτσίστικο! Και να πώς θα το αντιγράψεις:

cara

step-by-step Cara Delevigne YSL make-up copy